Nasz komentarz
.
Tytuł oryginału: „Dirty Electricity Elevates Blood Sugar Among Electrically Sensitive Diabetics and May Explain Brittle Diabetes (Brudna elektryczność podwyższa poziom cukru we krwi u wrażliwych na elektryczność diabetyków i może tłumaczyć chwiejną cukrzycę)”
Badanie przeprowadzone przez: Magda Havas, Environmental & Resource Studies, Trent University, Peterborough, Ontario, Canada
Opublikowano: 1 czerwca 2008
Streszczenie:
Nieustalone pola elektromagnetyczne (brudna elektryczność) w zakresie kiloherców, generowane w przewodach elektrycznych, mogą wpływać na podniesiony poziom cukru u diabetyków i osób pre-diabetycznych. Poprzez dokładne podążanie za poziomem glukozy w plazmie u czterech diabetyków typu 1 i typu 2, odkryliśmy, że reagują oni bezpośrednio na ilość brudnej elektryczności w ich otoczeniu. W środowisku czystym pod względem elektromagnetycznym, cukrzycy typu 1 wymagają mniej insuliny, a cukrzycy typu 2 mają niższy poziom glukozy w plazmie. Brudna elektryczność, wytwarzana przez urządzenia elektroniczne i bezprzewodowe, jest wszechobecna w środowisku. Ćwiczenie na elektrycznej bieżni, która wytwarza brudną elektryczność, podnoszą ilość glukozy w plazmie. Te odkrycie może wytłumaczyć dlaczego cukrzycy chwiejni mają trudności z regulacją poziomu cukru we krwi. Bazując na zakładanej ilości osób, które mogą cierpieć z powodu nadwrażliwości na elektryczność (3-35% populacji), 5-60 milionów cukrzyków na całym świecie może dotykać ten problem. Ekspozycja na zanieczyszczenia elektromagnetyczne w różnych formach, może wpływać na wyższy poziom glukozy w plazmie i na błędną diagnostykę cukrzycy. Zmniejszając ekspozycję na zanieczyszczenia elektromagnetyczne, poprzez unikanie go lub poprzez specjalne filtry, może pozwolić niektórym diabetykom na lepsze regulowanie poziomu cukru we krwi, z mniejszą ilością leków i poziomami przyjmowania, a pre-diabetykom dłużej pozostać nie diabetykami.
Wnioski:
W dodatku do stylu życia i genetyki, środowisko wydaje się być kolejnym czynnikiem wpływającym na wysoki poziom cukru we krwi. Ten pomysł prezentuje możliwą zmianę paradygmatu w kwestiach myślenia o cukrzycy, a konsekwencje mogą być dalekosiężne. W rezultacie, nadaliśmy cukrzycy środowiskowej nazwę cukrzycu typu 3.
Wiemy, iż dotychczas nie ma zaakceptowanej definicji cukrzycu typu trzeciego oraz że nasza definicja może stać w konflikcie z innymi, które zostały zasugerowane, włączając w to kombinację typu 1 i typu 2, cukrzycę ciążową, a także pomysł, iż choroba Alzheimera jest formą cukrzycy (Steen et al. 2005; de la Monte et al., 2006).
To co opisujemy jest kompletnie inne w sensie takim, iż zawieramy wpływ czynnika środowiskowego. Lekarze już od dawna podejrzewali wpływ jakiegoś czynnika środowiskowego, ale do tej pory nikt go nie odnalazł.
Zwiększająca się ekspozycja i wszechobecna natura zanieczyszczeń elektromagnetycznych może wpływać na zwiększającą się ilość przypadków tej choroby i na rosnący bardzo szybko koszt opieki medycznej. Diagnoza cukrzycy powinna być wykonywana w elektromagnetycznie czystym środowisku, aby wykluczyć ryzyko błędnej diagnozy oraz aby odpowiednio ocenić stopień zaawansowania choroby. Większość centrów medycznych posiada urządzenia elektroniczne i używa lamp fluorescencyjnych, które produkują brudną elektryczność, w której naturze leży wywoływanie nienormalnie wysokich odczytów poziomu cukru we krwi u pacjentów, których występuje kombinacja cukrzycy i nadmiernej wrażliwości na elektryczność (cukrzyca typu 3). Brudna elektryczność może również tłumaczyć, dlaczego osoby chore na chwiejną cukrzycę mają trudności w kontrolowaniu ich poziomu cukru we krwi.
Cukrzyca typu 3, jak opisana w tym badaniu, jest wylęgającą się chorobą. Nie tak jak cukrzyca typu 1 i 2, w której poziom cukru we krwi nie jest pod wpływem brudnej elektryczności, cukrzyca typu 3 może być pod kontrolą przy użyciu mniejszej ilości lekarstw, a osoby zdiagnozowane na granizy cukrzycy lub w stanach przedcukrzycowych, mogą dłużej pozostać nie cukrzykami poprzez redukcję ekspozycji na energię elektromagnetyczną. Odpowiednie filtry oraz mikrochirurgiczne mierniki zapewniają narzędzia dla badań naukowych nad brudną elektrycznością oraz mogą pomagać diabetykom regulować poziom cukru we krwi poprzez poprawę jakości prądu w domach, szkołach i pracy. Minimalizowanie ekspozycji na częstotliwości radiowe (pasmo kHz do GHz), przepływające pod ziemią lub w powietrzu, także powinno być brane pod uwagę. Potrzebne są badania na szerszą skalę, aby dowiedzieć się jaki procent populacji cierpi na cukrzycę typu 3.
Te rezultaty są dramatyczne i są dobrą podstawą do dalszych dociekań. Jeśli są dostatecznie reprezentatywne dla wykazania co się dzieje na świecie, to zanieczyszczenia elektromagnetyczne mogą bardzo wpływać na życie milionów ludzi.